Παρασκευή 20/4 στις 9μ.μ. προβολή της ταινίας “The meaning of life”

Πορεία αλληλεγγύης της καμπάνιας υποθέσεων μεταναστών από Π.Ράλλη και Μόρια

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
ΤΗΣ ΠΕΤΡΟΥ ΡΑΛΛΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΟΡΙΑΣ!

Στις 31 Μαΐου 2017, στη Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής, γνωστή ως Πέτρου Ράλλη, 8 μετανάστες συλλαμβάνονται ύστερα από επίθεση που δέχτηκαν από τους δεσμοφύλακες μέσα στα κελιά τους. Η αφορμή για την επίθεση ήταν πως οι μετανάστες ζητούσαν να επικοινωνήσουν με τον διευθυντή ώστε να ενημερωθούν για την εξέλιξη της κράτησης τους, όντας ήδη 8 έως 10 μήνες κρατούμενοι. Η απάντηση στο απλό αυτό αίτημα ήταν να τους ξυλοφορτώσουν άγρια, με αποτέλεσμα να μεταφερθούν και οι οχτώ στο νοσοκομείο με ανοιγμένα κεφάλια και σπασμένα χέρια. Στη συνέχεια, για τη συγκάλυψη του ξυλοδαρμού, στήθηκε αμέσως δικογραφία εναντίον τους. Μια αντανακλαστική κίνηση στην οποία πάντα καταφεύγουν οι βασανιστές όταν θέλουν να δικαιολογήσουν τη βία τους.

Οι λόγοι για τους οποίους οι έγκλειστοι μετανάστες διαμαρτύρονταν δεν είναι απλώς πως βρίσκονται στα κελιά της Πέτρου Ράλλη χωρίς να έχουν τελέσει κανένα ποινικό αδίκημα (πέραν της έλλειψης εγγράφων) αλλά το ότι βρίσκονται φυλακισμένοι για πολλούς μήνες μέσα σε ένα τελείως αόριστο πλαίσιο κράτησης. Στην Πέτρου Ράλλη, όπως και όλα τα κέντρα κράτησης, ο έγκλειστος δεν ξέρει και δεν ενημερώνεται για πόσο καιρό θα κρατείται. Έτσι, ξυπνάει κάθε πρωί με την ελπίδα ότι θα ελευθερωθεί, και κοιμάται κάθε βράδυ με το βάρος άλλης μιας μέρας στο κλουβί, κάτι που μόνο ως βασανιστήριο μπορεί να νοηθεί. Όταν απέναντι στη μεταχείριση αυτή, οι έγκλειστοι/ες μετανάστες/ριες τολμούν να προβούν στην ελάχιστη διαμαρτυρία η απάντηση του κράτους είναι βίαιη, οργανωμένη και προμελετημένη.

Μέσα στην στημένη δικογραφία εναντίον τους περιέχεται πως υπήρξε «κλιμάκωση της έντασης», πως οι κρατούμενοι «προσπάθησαν να αποδράσουν χτυπώντας συντονισμένα την κεντρική πόρτα της πτέρυγας για να τη σπάσουν» και ότι δήθεν, στην προσπάθεια τους να τραπούν σε φυγή «γλίστρησαν και χτύπησαν μόνοι τους». Αυτό που έγινε στην πραγματικότητα είναι ότι οι μπάτσοι απρόκλητα εισέβαλαν στα κελιά και ξυλοκόπησαν όποιον βρήκαν μπροστά τους ενώ οι μετανάστες χτυπούσαν την πόρτα της πτέρυγας ζητώντας να δούνε τον διευθυντή και να ενημερωθούν για τον χρόνο της κράτησης τους.

Αν και στην συγκεκριμένη περίπτωση υπάρχει βίντεο, που καταδεικνύει τον τρόπο «διαχείρισης» των μεταναστών με τη χρήση βίας, οι ανθρωποφύλακες έχουν το θράσος να υποστηρίζουν το ακριβώς αντίθετο και η εισαγγελική αρχή να υιοθετεί αυτά τα ψέματα. Το γεγονός αυτό δεν μας εκπλήσσει, απλά επιβεβαιώνει ότι οι κάμερες, όπως και όλα τα μέσα παρακολούθησης, εξυπηρετούν μονάχα τους σκοπούς αυτών που τα χειρίζονται, της εξουσίας και των παρατρεχάμενών της.

Το ίδιο καλοκαίρι, οι ίδιες σκηνές βίας επαναλαμβάνονται στο κέντρο κράτησης της Μόρια στη Λέσβο. Μετά από μια σειρά από κινητοποιήσεις που λήγουν με την εξέγερση στις 18 Ιουλίου 2017 από τους/τις έγλειστους/ες μετανάστες/στριες, οι ανθρωποφύλακες ορμούν, ξυλοφορτώνουν και συλλαμβάνουν 35 μετανάστες στο σωρό.

Η δικογραφία τους στήθηκε χρησιμοποιώντας επίσης το κακούργημα της στάσης κρατουμένου και τους απειλεί με πολυετή ποινική κράτηση. Τα κοινά σημεία των δύο υποθέσεων δεν εμπίπτουν μόνο στην ποινική δίωξη που ασκείται με την σχεδόν ταυτόχρονη σύλληψη τους. Tόσο οι 8 όσο και οι 35, βρίσκονταν διοικητικά κρατούμενοι, σε άθλιες συνθήκες χωρίς δυνατότητα ενημέρωσης για τη διάρκεια του εγκλεισμού τους, και έγιναν οι δέκτες της βίαιης κατασταλτικής πρακτικής του κράτους με την ίδια κεντρική πολιτική απόφαση.

Παρά το όποιο φιλανθρωπικό προσωπείο προσπαθεί το κράτος, είτε με αριστερή είτε με δεξιά διαχείριση, να προβάλει προς την κοινωνία, η διαχείριση των μεταναστριών-ων γίνεται με ένα ευρύ φάσμα κατασταλτικών πρακτικών που εφαρμόζονται από τις φυλακές-νησιά μέχρι και τα κέντρα στην ενδοχώρα. Άθλιες συνθήκες διαβίωσης, απομόνωση και εξαφάνιση από τη σφαίρα του ορατού, κράτηση που κανείς δεν ξέρει το τέλος της, καθημερινοί βασανισμοί και ξυλοδαρμοί για ασήμαντη αφορμή, δικογραφίες και φυλακίσεις για παραδειγματισμό. Η Πέτρου Ράλλη, ως Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής αποτελεί κομβικό σημείο στο σχεδιασμό και στην εφαρμογή της επίσημης μεταναστευτικής πολιτικής και οι συνθήκες εγκλεισμού που επικρατούν εκεί μπορούν κάλλιστα να αποτελέσουν πρότυπο για τη «διαχείριση» όλων των μεταναστών. Το βασικό απρόβλεπτο εμπόδιο σε αυτά τα σχέδια είναι οι αντιδράσεις κυρίως από τους ίδιους τους κρατούμενους, που θα θελήσουν να αντισταθούν στην αναίτια κράτηση τους.

Είναι κρίσιμο η έκβαση αυτού του αγώνα να μην καταρρακώσει για ακόμη μία φορά την αντίσταση εντός των τειχών. Ένα δυνατό κίνημα αλληλεγγύης μπορεί να αφήσει παρακαταθήκη που δε θα σβηστεί τόσο εύκολα και θα αποτελέσει έναυσμα για αιχμηρότερους αγώνες.

Γιατί απέναντι σε οποιονδήποτε εγκλεισμό, ακόμα και σε αυτόν με το πιο ανθρωπιστικό προσωπείο, η αντίσταση, από την πιο μικρή καθημερινή πράξη μέχρι την πιο βίαιη εξέγερση, δεν είναι ούτε νόμιμη ούτε παράνομη, είναι απλά δίκαιη.

Όσο μετανάστες και μετανάστριες στοιβάζονται σε κελιά και σε κέντρα κράτησης, εμείς θα προσπαθούμε να εφευρίσκουμε τρόπους να στεκόμαστε δίπλα τους.

Όσο άνθρωποι διαχωρίζονται με βάση τα έγγραφα που βρίσκονται στην τσέπη τους ή τη χώρα προέλευσής τους, εμείς θα φωνάζουμε ότι τα σύνορα είναι χαρακιές στο σώμα της γης και θα κάνουμε ο,τι νομίζουμε για να τις εξαλείψουμε.

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ 8 ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΗΣ Π. ΡΑΛΛΗ

ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ 35 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΜΟΡΙΑΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ

Συντονισμός συλλογικοτήτων και ατόμων ενάντια στα κέντρα κράτησης (ΣΣΑΕΚΚ)

Κυριακή 1 Απρίλη απεργία στον κλάδο του βιβλίου | Εργατική συγκέντρωση στην Ερμού

Ανακοίνωση ΣΥΒΧΨΑ για την απεργία της Κυριακής 1/4/18

Κάτω τα χέρια από τις Κυριακές και τις ζωές μας!
Συνεχίζουμε και δυναμώνουμε τους αγώνες μας!
 
Κηρύσσουμε απεργία στον κλάδο μας για την Κυριακή 1 Απρίλη 2018.
Παράλληλα, καλούμε την ΟΙΥΕ να κηρύξει πανελλαδική απεργία σε όλον τον κλάδο του εμπορίου.
 
Συνεχίζουμε δυναμικά και αταλάντευτα τον δίκαιο και επίμονο αγώνα μας ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, ως ένα αναπόσπαστο κομμάτι του συνόλου των ταξικών αγώνων μας για την υπεράσπιση των εργατικών μας συμφερόντων και δικαιωμάτων, της ζωής και της αξιοπρέπειας μας. Ενάντια στην καπιταλιστική αναδιάρθρωση, τους αντεργατικούς νόμους και τα μνημόνια από όποιους κι αν σχεδιάζονται, ψηφίζονται και εφαρμόζονται. Ενάντια σε ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, ενάντια στην ΕΕ και το ΔΝΤ, ενάντια στις κυβερνήσεις και τους εκάστοτε διαχειριστές του καπιταλιστικού συστήματος.
 
Από τις διάφορες απόπειρες των αφεντικών του λίγο πιο μακρινού παρελθόντος για επιβολή κάποιων επιπλέον Κυριακών με τα μαγαζιά ανοιχτά, από το νόμο του 2013 με τις «7 Κυριακές», από την «πιλοτική» εφαρμογή του μέτρου των «52 Κυριακών» το Καλοκαίρι του 2014, από την «8η Κυριακή» στα τέλη του 2014, από το 3ο μνημόνιο του 2015 και το ανοιχτό περιθώριο που άφηνε για «περισσότερες Κυριακές» και από τις «2 επιπλέον υπό όρους Κυριακές» του 2016, φτάσαμε στον Μάη του 2017 και στις «32 Κυριακές» (όλες οι Κυριακές της περιόδου Μάη-Οκτώβρη και οι 6-8 Κυριακές της υπόλοιπης χρονιάς) για όλο το Δήμο Αθηναίων και άλλες «τουριστικές» περιοχές. Continue reading

Εργατική συγκέντρωση ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας | Κυριακή 1/4, 10πμ, Ερμού

ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΜΗ ΚΥΡΙΑΚΗ;
ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΑΡΣΑ!

Φίλε συνάδελφε/φίλη συναδέλφισσα,

Είτε είμαστε νέοι συνάδελφοι που εργαζόμαστε μόλις λίγους μήνες σ’ ένα εμπορικό κατάστημα είτε «τυχαίνει» να δουλεύουμε εδώ και δεκαετίες στον κλάδο του εμπορίου, είτε γίναμε εμποροϋπάλληλοι από ανάγκη είτε επιλέξαμε συνειδητά αυτή τη δουλειά, οι συνθήκες δουλειάς που βιώνουμε είναι κοινές. Οι εργοδότες εδώ και χρόνια είτε με την αντεργατική νομοθεσία που υπηρετεί τα συμφέροντά τους είτε με τους «άγραφους νόμους» της εργασιακής ζούγκλας, επιβάλλουν σε κάθε χώρο δουλειάς το γνώστο τρίπτυχο των «αξιών» τους: ευελιξία, εντατικοποίηση, ανακύκλωση! Κάθε συνάδελφος πρέπει να νιώθει περαστικός ή προσωρινός στον κλάδο, ευάλωτος και φοβισμένος υπό την απειλή της απληρωσιάς ή της απόλυσης, μόνος απέναντι στους εκβιασμούς της εργοδοσίας: αυτός είναι ο σύγχρονος εμποροϋπάλληλος που ενσαρκώνει τις αξίες των αφεντικών!

Τα αφεντικά με όπλο τον φόβο και την ανεργία, μας έχουνε καταντήσει πεινασμένα και φοβισμένα ζώα, που όμως προσέχουν πολύ καλά, και δίνοντας μας ένα πενιχρό μισθό, μας αφήνουν ένα μικρό χώρο διαφυγής για να διασφαλίσουν πως δεν θα τους δαγκώσουμε. Όμως το ξέρουμε μέσα μας πολύ καλά. Ξέρουμε πως στην πραγματικότητα αυτή τη δουλειά την κάνουμε από ανάγκη και την απεχθανόμαστε. Και αυτό θα συνέβαινε σε όποιον κλάδο και να βρισκόμασταν. Και τώρα, όπως εδώ και 4 χρόνια, προσπαθούν να ξεφτιλίσουν την εργασία μας αλλά και τον χρόνο μας, διεκδικώντας μας την κυριακάτικη αργία μας, τις νύχτες μας, τα ρεπό μας. Εμείς θα τους τα δώσουμε έτσι απλά επειδή φοβόμαστε ή θα διεκδικήσουμε και εμείς ότι δικαιωματικά μας ανήκει; Το κράτος και τα αφεντικά κοιτάνε το συμφέρον τους. Εμείς ποιανού το συμφέρον κοιτάμε; Θα μείνουμε άπραγοι στην μιζέρια μας και θα επιτρέψουμε ο κλάδος του εμπορίου να γίνει ένα εργατο-κοινωνικό πείραμα για μια σειρά αντεργατικών πολιτικών που στρέφεται ενάντια στο σύνολο της εργατικής τάξης; Continue reading

Προβολή ταινίας: Life of Brian | Παρασκευή 30/3 στις 21:00

Προβολή ταινίας: The Florida Project | Παρασκευή 23/3 στις 21:30

Προβολή ταινίας: San Michele Aveva Un Gallo | Παρασκευή 16/3 στις 21:00

Προβολή ταινίας: Mustang | Παρασκευή 9/3 στις 21:00

Προβολή ταινίας: Son of Saul | Παρασκευή 16/2 στις 20:30

Εκδήλωση για την αντιμετώπιση της εργοδοτικής τρομοκρατίας | Πέμπτη 15/2, θέατρο Πολιτών (Παπαρηγοπούλου 98) στις 19:00

Την Πέμπτη 15/2/2018, τo σωματείο διοργανώνει την τρίτη από τις τέσσερις εκδηλώσεις που αποτελούν την φετινή καμπάνια του με θέμα την εργοδοτική τρομοκρατία. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Περιστέρι  στο θέατρο Πολιτών (Παπαρηγοπούλου 98) στις 19:00. Προσυγκέντρωση στις 18:00 στα γραφεία του σωματείου.